[Fic] mission complete [bangdae]

posted on 17 Jun 2014 14:27 by csgirl directory Fiction

Title: [SF] mission complete

[bangdae]

Note: ปิดประตูตีแมว //แค่รมแต่งชั่ววูบ =.,=

 

.

.

 

หึหึ....อยากเห็นหน้าท้องสวยๆของ แดฮยอนกันมั้ย...

 

8.00 น.

 

 

เช้านี้อากาศใจกลางกรุงโซลกำลังอุ่นสบาย จุงเบยย

…..

เหรอออ??

 

 

“ไอพวกบ้า..ปะ ปล่อยกูนะว๊อยย มาจับกูถอดเสื้อทะม๊ายย”

 

เสียงโวยวายของเจ้าของสีผิวน้ำผึงดังออกมาจากภายในห้องเรียน ไหนๆก็เป็นชม.ว่างทั้งที  มีเหรอคนหน้าแพะจะมานั่งหง่าว ก็ต้องหาอะไรเล่นแก้เบื่อเนอะ หลังจากที่แดฮยอนสะบัดตัววิ่งมายืนหอบหายใจอยู่หน้าห้อง ฮิมชานก็เดิน ไปหยุดอนู่ตรงหน้าของอีกฝ่ายพร้อมกับส่งสายตาไปให้เหยื่อว่า วันนี้..มึงไม่รอด..แน่ยอมพวกกูซะดีๆ หลังจากที่เจ้าตัวพักหายใจจึงค่อยๆถามคนตรงหน้าด้วยเสียงสั่น

 

“พวกมึงเล่นเชี่ยไรกันวะ”  

“ป่าว..” คนตัวสูงหน้าเหมือนแพะ? ยักไหล่ เสยผม ตอบเสียงสูงปฏิเสธแบบไม่จริงจังนักแต่ก็แพ้เสียงแมวที่สวนกลับมาว่าเปล่าเหี้ยอะไร

“เออๆ บอกก็ได้ ถ้าใครชนะโหวตรูปที่สวยที่สุดจากคนในห้อง ก็จะได้แดกเนื้อย่างฟรี เฮ้ยใช่มั้ยว่ะพวกเมิง”

“ช่ายยยยยยย”

 

…….

 

-*-

ไอ้... เชี่ยตอบพร้อมเพรียงกันสึส

“งั้นกูเล่นด้วยคนดิ”

โอ้วโน้วเสียงรองหัวหน้าห้องดังออกมาจากในกลุ่มตรงข้ามแดฮยอนก่อนจะรับสารภาพเสียงอ่อยหลังจากโดนสองคู่ซี้จุนฮงกับจงออบล็อกตัวไว้แล้วอธิบายกติกาปิดประตูตีแมวงวดนี้ให้ยองแจฟัง

“กู..กะ..ก็อยากช่วยมึงนะแดฮยอน แต่ กู อยาก กิน เนื้อ ย่าง ว่ะ”

....

 

เฮ้.....

“เฮ้ยรองหัวหน้าห้องเล่นด้วยว่ะพวกมึง”

“รองแม่งหักหลังหัวหน้าว่ะ”

 

 

 

ฮ่าๆ

อีกสาระพัดสาระเพเสียงอื้ออึงดังมาจากด้านหลังฮิมชาน

 

ไอ่เหร้..ยองแชร

ไอ่ เพื่อน เลวววววววววววววว กูก็ว่ามึงหายหัวไปไหนยูยองแจที่แท้มึงก็เล่นกะเขาด้วย นี่พวกเมิงอยากกินเนื้ออย่างกันขนาดนั้นเลย โหย ไอเตี้ย!! ไอหน้าแพะ!! ไอเจ้าเล่ห์!! ไอเพื่อนเลว!! ไอเห็นแก่กิน!!  TT^TT แมวอย่างกุก็หวงตัวเป็นนะ เว้ยเฮ้ย มือบางกุมสาบเสื้อที่หลุดลุ่ยจนแหวกกว้างจนเห็นไปถึงลำไส้ แต่แล้วชายโฉดทั้งห้องก็ไม่ปล่อยให้แมวคิดนาน

 

เฮ้ยพวกเรา...ลุย!!!

“เห้ย!!! ไอพวกเหี้ยไปไกลๆ กูนะว้อย!!!!!”

พี่ยงกุกผมช่วยด้วยยยยยยย

อาเมน.

.

.

.

.

.

.

.

...........

 

 

“เยส...เฮ้ยคาบว่างว่ะจงออบทำไรแก้เบื่อกันดีวะ หือมมม ดูไรอ่ะ?? เอวีเหรอ??” ฮิมชานเอี้ยวตัวหันไปหาคู่หูคนสนิทที่กำลังดูอะนิเมอยู่ด้านหลัง

“เอวีบ้านเตี่ยแกเดะ  ไอ้คุณแพะไม่มีไรทำก็อ่านหนังสือไปเดะ ฟุ้งซ่านนะเราน่ะ ยุ่งจริง” จงออบบ่นงึมงัมพร้อมเบี่ยงมือถือออกก่อนบุ้ยใบไปที่หนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะฮิมชาน

=*=

เอิ่ม...กูขอโทษนะที่ไปขัดจังหวะดู อะนิเมของมึง

“โอ๊ะ!! วันนี้คาบว่างเหรอ” ยองแจเข้าห้องมาทีหลังก่อนจะวางกระเป๋าและหย่อนตัวข้างๆ แดฮยอน

อื้ม...คาบว่าง คนตัวเล็กถอดหูฟังออกก่อนจะหันไปตอบยองแจและใส่หูฟังเข้าสู่โหมดโลกส่วนตัวเช่นเดิม

หึหึ

ฮา กูเจอเหยื่อและ

อย่านึกนะว่าจะพ้นสายตาอันคมกริบของแพะอย่างคิมฮิมชานคนนี้ไปได้ ก่อนจะหันไปสะกิดพรรคพวกด้านหลังห้องเรียนก่อนจะพยักหน้าชี้ไปทางคู่ที่นั่งอยู่แถวหน้าห้องเรียน

 

 

เห้ย.....พวกมึงกูมีอะไรทำแก้เบื่อละ เดี๋ยวเรามาเล่นปิดประตูตีแมวกัน รางวัลเป็นเนื้อย่าง ลุย!!

 

 

และก็เป็นอย่างที่เห็น  ตอนนี้แดฮยอนกำลังนั่งเล่าไปจับยัดชีสเค้กและดื่มโกโก้ปั่นตามไปด้วยโดยไม่สำลัก  บังยงนัมเท้าคางมองอย่างทึ่งๆ เมียมึงนี้เป็นสิ่งมหัศจรรย์ดีเนอะ ยงกุก

“พี่ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยนะว่าเด็กเรียนอย่างยองแจจะเป็นคนแบบนี้”

จ้วงซ้าย...

“อิคนขายเพื่อน”

จ้วงขวา

“ไอหมูเลว”

คนๆ แก้วโกโก้ปั่น

“ไอ้คนเห็นแก่กิน”

หึยยยย

 

โมโห

 

“หึยยยไอเพื่อนบ้า...............................”

 

เอ่อะ

 

........

 

นอกจากได้แค่นั่งฟังอย่างเดียว บังยงนัมอยากจะสร้าง บาเรียแถมให้คนตรงหน้าจริงๆ

 

แดฮยอนอย่าเพิ่งบึ้มร้านฮยองนะ ;A;

 

แล้วเสียงกังวาลใสของโมบายหน้าประตูร้านดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่มีใบหน้าที่เหมือนกับเจ้าของร้านทุกกระเบียดนิ้ว เดินตรงเข้ามายังมุมประจำก่อนหย่อนตัวลงที่ว่างข้างๆ

“แดฮยอนอยู่นี้เองงง ฮยองหาแทบแย่”

แดฮยอนแทบหันควับ

“ฮยองตามหาผมทำไมก็ทุกทีเราตกลงกันไว้หนิฮะว่าเย็นหลังเลิกเรียนให้มาเจอกันที่ร้าน ฮยองมีอะไรรึเปล่าฮะ”

แดฮยอนมองด้วยสายตาจับผิด เรื่องนี้มันชักแหม่งๆ ทำไมช่วงนี้ทุกคนดูหื่นใส่เขากันจังตั้งแต่เริ่มเข้าฟิตเนตเนี่ยะ

“หืมมม ก็ไม่มีอะไรนี่ แค่วันนี้ฮยองอยากเจอเราหน้าโรงเรียนแค่นั้นเอง”

 

ยงกุกตอบพร้อมยิ้มละมุนโชว์เขี้ยวสวยที่มุมปากปกปิดความผิดไปอีก 1 ที

 

ยิ้มงี้ แดฮยอน ก็สตั้นดิ

นี่....

ยงกุกเอ่ยพร้อมกับค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ..

 

ใกล้อีก...

 

เอ่อะ

 

"ฮยองนี่มันในร้านนะฮะ"

 

แหนะไม่ฟัง

 

 

.......

 

ตึกตัก ตักตัก

...

 

วี๊ด

 

บรึ้ม!!

 

 

แดฮยอนระเบิดตัวตายอย่างสมบูรณ์แบบ ยอมรับว่าไม่เคยใกล้ฮยองขนาดเน๊

 

“ได้ข่าวว่านายโดนฮิมชานแกล้ง เป็นอะไรมากมั้ย ทำไมหน้าต้องแดง เป็นหวัดรึเปล่า”

 

ร่างสูงยื่นมือมาอังหน้าผาก

 

“ปะ เปล่า ฮยอง ถอยออกไปก่อนผมหายใจไม่ออก”

 

“ฮยองไม่เชื่อ ไหนดูซิไข้กี่องศากัน”

 

แล้วหน้าคมค่อยๆเอาหน้าผากแตะกับหน้าผากคนตรงหน้า สายตาประสานกับสายตาของแดฮยอนนิ่ง

ใบหน้าหวานเริ่มแดงลามไปถึงใบหู รู้สึกได้ถึงลมหายใจที่อยู่ใกล้กันแค่คืบ  ก่อนจะหลับตานิ่ง มือเรียวเกินหญิง

ของยงกุกค่อยๆถกชายเสื้อของแดฮยอนขึ้นอย่างเบามือ

เมื่อเห็นคนตรงหน้าหลับตาไปแล้วมืออีกข้างก็ค่อยๆหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกง นิ้วเรียวสไลด์เปิดหน้าจอคาเมร่าขึ้นมาเล็งงงงหาจุดสมดุล จุดละมุน จุดงามๆ

 

“หึ”  เรียวปากยกยิ้มหัวเราะเบาๆ

 

ก่อนที่จะ

 

แชะ!!!!!!!!

 

“หะ หืออออออออออออออออออออออออออออออม์”

 

ตาเรียวกลมเหมือนลูกแมวเบิกกว้างขึ้นยกตัวทะลึ่งพรวดจากโซฟา แล้วนี้เค้านั่งอยู่บ่นตักฮยองตอนไหน ไม่สิ สิ่งที่ได้ยิน สำคัญกว่า  ดะ เดี๋ยวนะมะกี้นั่นมันเสียงอะไร

เรียวปากกำลังจะอ้าปากพูด

 

“เฮ้....................................เฮ้ยแฟนไอแมวแม่งเจ๋งว่ะ พวกผมล่อมันแทบตาย แถมจับไม่ได้อีกต่างหากเห็นตัว

เล็กงี้นะไวอย่างกับแมว  นี่ถ้าไม่ได้ยองแจโทรหานะป่านนี้ก็คงไม่ได้รูปงามๆ”

เสียงฮิมชานดังขึ้นมาก่อนจะคว้ามือถือของยงกุกเปิดดูรูปที่เพิ่งได้มาสดๆร้อนๆ

“หุยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ซิกแพคไอ้แด้แม่งสวยว่ะ”

“พวกนายไม่ต้องเอาไปโหวดแล้วนะเดี๋ยวมื้อนี้ฉันเลี้ยงยกห้องเอง” 

เสียงยงกุกดังขึ้นก่อนจะบอกให้คนในกลุ่มทยอยออกจากร้านไปและหันมาวิ้งคึใส่แมวที่นั่งอึ้งอ่อนระทวยบนโซฟา

 

“เอ้า มัวแต่นั่งอึ้งอยุ่นั่นแหละ เนื้อย่างเชียวนะ ไม่กินจริงอ่ะ” ก่อนจะหัวเราะเดินออกไปสมทบกับพวกหน้าร้าน

 

 

อะหืมมมมม.. ไอ้พวกเลววว

 

"พวกเมิงตายยยยย"

 

 

-----จบเถอะ-----

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

นาน น๊านนนน จะแต่งซักที >< 

หาได้มีสาระไม่

=.,= SF บ้านแกจิ ล่อซะยาวเลอ

เอ็นจอยรีดดิ่งเด้อข่ะ